Wyszukiwarka
Producenci
Zaloguj się
Lunula ze srebra | księżycowy talizman słowiański | replika historyczna z Daniłowa
Lunula z brązu | księżycowy talizman słowiański | replika historyczna z Daniłowa Małego
Znaleziska lunul, w tym te datowane na XI wiek z Daniłowa Małego, wskazują na ich popularność w dawnych czasach jako symbolu kobiecości, płodności i ochrony. Lunule były noszone przez kobiety jako biżuteria, a ich wzór pojawiał się również na innych przedmiotach.
➤ Materiał: srebro próby 925
➤ Waga: 5,75 g
➤ Historyczna autentyczność – odwzorowanie formy i materiału z epoki, inspirowane znaleziskami z regionu Podlasia
➤ Rękodzieło i unikat – każdy egzemplarz jest niepowtarzalny, wykonywany ręcznie techniką odlewu
➤ Siła symbolu – lunula to kobieca moc, płodność, intuicja i ochrona
Produkt wykonany w Polsce technikami rzemieślniczymi.
Lunula - księżycowa potęga kobiecości
Lunula, zwana też lunitsą, to półksiężyc – symbol księżyca, od dawna kojarzony z żeńską energią. W kulturze słowiańskiej oraz na terenach Wielkich Moraw i Europy Środkowej miała związek z płodnością, cyklem kobiecym, intuicją i podświadomością. Symbolika lunarna odwoływała się do naturalnego cyklu życia i uzdrawiającej siły stworzenia, przyrównując kobiecą moc do faz księżyca.
Lunula - Amulet ochronny i źródło szczęścia
W archeologii znane są lunule z brązu, srebra czy złota – zakładane jako talizmany chroniące przed złym okiem, urokami lub demonami. W kulturze rzymskiej dziewczynki nosiły złote lunule jako przeciwwagę do „bulli” – amuletów chłopięcych. Takie znaczenie ochronne i prorodzinne przejęła kultura słowiańska, czyniąc lunulę amuletem nie tylko dekoracyjnym, ale i magicznym.
Znaczenie historyczne i archeologiczne lunuli
Symbol półksiężyca pojawiał się w różnych kulturach – od neolitycznych złotych kolii w Irlandii, po rejon starożytnego Rzymu czy tereny słowiańskie. W Europie Środkowej lunule odkrywane na stanowiskach archeologicznych potwierdzają ich powszechne wykorzystanie i kultowe znaczenie już od epok brązu i wczesnego średniowiecza. W słowiańskich rejonach Polski archeolodzy potwierdzili ich produkcję – zarówno prostszą brązową jak i srebrną, często bogato dekorowaną.