Litha, nazywana także sabatem letniego przesilenia, to jedno z ośmiu głównych świąt Koła Roku, obchodzone w okolicach 20–22 czerwca, gdy dzień jest najdłuższy, a noc najkrótsza. Jest to kulminacyjny punkt solarnego cyklu – moment, w którym słońce wznosi się najwyżej nad horyzont i dominuje nad ciemnością. W kulturach neopogańskich, zwłaszcza w Wicca i druidyzmie, Litha stanowi czas celebracji życia, obfitości, energii oraz harmonii z rytmem natury.
Litha, Noc Kupały, Sobótka czy Noc Świętojańska?
Choć współczesna nazwa Litha pochodzi z anglosaskiego kalendarza opisanego przez Bedę Czcigodnego, święto to ma znacznie starsze korzenie. Jego początki sięgają dawnych wierzeń europejskich i uniwersalnych rytuałach związanych z cyklem słonecznym. W Polsce znane jest głównie jako Noc Kupały lub Sobótka, a w tradycji chrześcijańskiej – jako Noc Świętojańska. Bez względu na nazwę, głównym celem tego święta jest uczczenie światła, natury i pełni lata.
Obchody Litha to czas, gdy ludzie łączą się z ziemią i słońcem, dziękując za dotychczasowe plony i prosząc o dalszą obfitość. To moment, kiedy możemy odnaleźć równowagę między ciałem a duchem, a poprzez ogień, wodę, taniec i śpiew – ponownie połączyć się z pradawnymi siłami, które niezmiennie towarzyszą ludzkości od zarania dziejów.