Był jednym z niewielu tak potężnych znaków. W całym starożytnym Egipcie był znany i wielce szanowany. Niektórzy nazywają go Kluczem Życia, ponieważ jest symbolem wiecznego życia i zmartwychwstania. Niewielki przedmiot o tak wielkim znaczeniu mógł być tylko jeden: krzyż Ankh.

Ankh obecny jest w hieroglifach i dziełach mieszkańców Egiptu. Symbol ten był przedstawiany nie tylko w formie malunku czy rzeźb. Wykuwano go w ścianach świątyń i tworzono z wielu innych materiałów, takich jak drewno, złoto czy miedź. Krzyż ten kojarzył się sługom faraona z wodą, powietrzem, słońcem i bogami. Zaś na malowidłach, bóstwa bardzo często przedstawiane były niosące lub trzymające właśnie Ankh – w takiej formie symbol ten reprezentował życie fizyczne i wieczne.

Czym dokładnie jest Ankh?

Historia symbolu krzyża z pętlą sięga czasów archaicznych. Podkreślano nim znaczenie życia, ponieważ starożytni wierzyli, że ziemska podróż jest tylko początkiem drogi do wiecznej egzystencji. Oznaczał on nie tylko życie fizyczne na Ziemi, życie wieczne w niebie lub podziemnym świecie – uosabiał także nieśmiertelność, reinkarnację i płodność. Często noszony był dla ozdoby i ochrony. Swoje zastosowanie znajdował także w rytuałach i przepowiedniach.

Każdy jego detal posiada odrębne znaczenie. Obręcz w kształcie łzy oznacza Słońce, pozioma poprzeczka przedstawia horyzont, a pionowa nakreśla drogę do wielkiej gwiazdy, która wznosi się nad widnokręgiem. Dla Egipcjan miał nie tylko ogromne znaczenie, krzyże umieszczano w grobowcach zmarłych, aby nieboszczyk mógł zabrać go ze sobą do zaświatów. Podobno pomagał im znaleźć drogę do niekończącego się żywota.