Ostara, przypadająca na okres wiosennej równonocy, jest jednym z najważniejszych świąt w pogańskim kalendarzu, symbolizującym odnowę, odrodzenie i początek wiosny. To magiczne święto, głęboko zakorzenione w germańskiej i anglosaskiej tradycji, zostało zaadaptowane przez współczesnych wyznawców wicca i neopogaństwa jako jeden z ośmiu głównych sabatów w roku. Ostara celebruje równowagę między dniem i nocą, po której światło zaczyna dominować nad ciemnością, zwiastując nowy początek i budzenie się natury do życia. Zwyczaje związane z tym świętem, takie jak malowanie jajek czy dekorowanie domu wiosennymi kwiatami, przetrwały w różnych formach do czasów współczesnych, wpływając również na chrześcijańskie tradycje wielkanocne.
