Choć kamień słoneczny występuje rzadko w naturze, jest dość powszechnie znany i ceniony. Używany jest wśród osób kroczących ścieżka rozwoju duchowego, w medycynie niekonwencjonalnej, budownictwie oraz jubilerstwie. Niezwykły – tym jednym słowem można opisać wygląd i właściwości kamienia słonecznego.

Wygląd zewnętrzny i pochodzenie

Minerał ten inaczej nazywany jest skaleniem awenturynowym. Należy on do rzadszych i cenniejszych skaleni. Spokrewniony jest z kamieniem księżycowym i labradorytem. Jego odmiana alkaliczna posiada w sobie niekiedy drobne, łuseczkowate kawałeczki hematytu, lepidokrokitu lub goethytu. Wywołują one migotanie, tak zwany efekt awenturyzacji. Dzięki temu ów kryształ ma refleksy w odcieniach żółtych, czerwonych, niekiedy nawet przybiera barwy zieleni. Postać sodowo-wapniowa posiada natomiast odcienie pomarańczowego, kremowego i ciemnobrązowego. Niekiedy tworzą się wyjątkowe kryształy, przybierające kształty tabliczkowo–słupkowe.

Znaleźć go można w różnych zakątkach świata, nawet Polsce. Może występować w okolicach Cieplic w Sudetach. Jednakże częściej skupiska kamienia słonecznego można odkryć w Norwegii, Rosji, USA lub w Indiach. Różne kraje na całym świecie mogą pochwalić się zasobami tego wyjątkowego minerału.