Kim jest Jeż…? Jestem typem samotnika. Chociaż bardzo szybko biegam, dobrze się wspinam i całkiem nieźle pływam, to nie będę uciekał, gdy spotkasz mnie na swej drodze, ale nauczę cię jak być Jeżem. Jeżeli pragniesz mnie poznać i dobrze zrozumieć, to powinieneś wiedzieć, że jestem zwierzęciem pełnym sprzeczności. Jestem prawdziwym ekscentrykiem! Zawsze chodzę swoimi ścieżkami, to ja decyduję, w jaką podróż zabiorą mnie moje małe, ale za to bardzo szybkie łapki.

Nie jestem duży, ale uważam to za atut, gdyż nie zawsze lubię rzucać się w oczy. Dlatego zdecydowanie wolę nocne imprezy w ogrodzie — tam najczęściej możesz mnie spotkać. Mimo że mój wzrok nie jest najlepszy, to rekompensuje mi to doskonały słuch i węch, a moje kolce nie służą tylko do transportu jabłek. Powiesz, a więc to prawda? A ja nie zaprzeczę, bo lubię legendy na swój temat! To, czego o mnie nigdy nie powiesz, to na pewno to, że jestem tchórzliwy, bo w obliczu zagrożenia przejawiam najwyższy rodzaj odwagi. Wiem, że możesz argumentować to posiadaniem ostrych kolców i tak masz rację, są one tutaj nieocenioną obroną i ochroną. Dane mi one po to, abym mógł czuć się bezpiecznie, samodzielnie przemierzając świat.

Paw jest olśniewającym i dumnym zwierzęciem, dlatego w wielu kulturach stał się uosobieniem piękna. Pojawienie się w naszym życiu tego pełnego wdzięku ptaka może oznaczać, że czekają nas lekcje miłości, honoru i uczciwości, lub być zapowiedzią wyzwań i czasu odrodzenia.

Niewiele ptaków może się poszczycić bardziej uderzającym zestawem kolorowych piór niż samiec pawia, zwierzę pochodzące z rodziny bażantowatych – duży kolorowy ptak, zwykle z upierzeniem w kolorze niebieskim i zielonym (właśnie z tych opalizujących odcieni jest znany na całym świecie). Paw powszechnie spotykany jest w ogrodach zoologicznych, jak i ranczach, jednak pierwotnie pochodzi z Azjatyckich lasów. Najbardziej popularnym i rozpoznawalnym gatunkiem jest paw indyjski oraz paw zielony.

Charakterystycznym elementem pawia jest jego ogon, który stanowi ponad 60 procent całkowitej długości jego ciała. Mieni się on w niezwykłych barwach, dzięki kolorowym oznaczeniom nazwanymi “oczami”. Ogon pawia może być wygięty w łuk, przypominający wachlarz, który rozwija się przez grzbiet i dotyka ziemi po obu stronach jego ciała. Ten charakterystyczny element upierzenia używany jest najczęściej podczas rytuałów godowych i pokazów zalotów.

Ptak ten zwykle żyje na obszarach leśnych i ukrywa się w wysokiej trawie lub krzewach, aby uciec przed drapieżnikami. Mimo swoich dużych rozmiarów potrafi unieść się w powietrze, jednak z powodu swojej wagi nie pozostanie długo nad ziemią, choć wystarczająco długo, by skutecznie uciec przed wieloma niebezpieczeństwami. Paw prawie całe swoje życie spędza na lądzie, jest żywicielem naziemnym, co oznacza, że większość dnia poświęca na poszukiwaniu pożywienia i żerowaniu na ziemi. Żywi się zazwyczaj owadami, roślinami i małymi stworzeniami.