Ucieleśniona duchowość, czyli jak nawiązać zdrową i głęboką relację ze swoim ciałem
Na przestrzeni wieków różnego rodzaju religie piętnowały ciało. Współczesna kultura konsumpcjonizmu popycha nas do katowania się treningami, dietami i korzystania z zewnętrznych specyfików w celu poprawy naszego ciała. Wokół nas wiecznie ktoś lub coś chce odciągnąć naszą uwagę od siebie samego lub przekonać nas, że potrzebujemy poprawek. Jak nawiązać zdrową relację z ciałem?
Każdy z nas posiada ciało i dzięki niemu żyje. Niestety jesteśmy wypełnieni oceniającymi myślami, negatywnymi przekonaniami i brakiem miłości do naszych ciał. Możemy nawet wstydzić się ich, a przecież są to świątynie dla naszej duszy. Dysocjacja umysłu od ciała może mieć wiele negatywnych skutków, takich jak choroby, zaburzenia psychiczne, brak poczucia bezpieczeństwa, problemy ze stawianiem granic, brak umiejętności rozpoznawania własnych potrzeb i zamrożenie emocji, co w następstwie może wywoływać chroniczne bóle głowy, spięcia w ciele, a ostatecznie szereg różnych chorób. O ile nasz umysł potrafi płatać nam figle i odcinać się od negatywnych wspomnień czy wypierać trudne emocje lub nadużycia, o tyle nasze ciało wszystko zapamiętuje. Trauma to trwała zmiana w psychice człowieka na skutek bardzo trudnych przeżyć. Możemy być nieświadomi jej konsekwencji, jednak nasze mięśnie będą chronicznie spięte, mogą pojawiać się choroby autoimmunologiczne, problemy ze snem, bóle głowy i tajemniczy, niespodziewany ból niewiadomego pochodzenia. Bez eksploracji i uwolnienia wzorców oraz emocji zapisanych w naszym ciele, nie pójdziemy naprzód. Nasz rozwój duchowy, uzdrowienie i transformacja są zależne od naszej relacji z ciałem i umiejętności pracy również na poziomie fizycznym. Budda rzekł: „Ciało jest zakotwiczone w tu i teraz, podczas gdy umysł wędruje w przeszłość i przyszłość”. Nasze ciała są skarbnicami wiedzy. Są bezpośrednio połączone z duszą i naszym energetycznym centrum - sercem. Dzięki temu szybciej niż umysł rozpoznają prawdę i fałsz, wyczują zagrożenie i odpowiedzi na to, jaką decyzję podjąć.
Powrót do zmysłów
Ucieleśniona duchowość to żywe doświadczanie duchowości zakorzenionej w naszych ciałach. To powrót do zmysłów, instynktów, głębokiego odczuwania; to ścieżka wyjścia z umysłu. Ścieżka ciała, które staje się bramą do licznych wglądów, łącznikiem z teraźniejszością, sprzymierzeńcem w uzdrawianiu emocjonalnych ran i negatywnych przekonań. Wraz z praktyką ucieleśnionej duchowości zaczynamy postrzegać je jako święte, widzieć w nim boski przejaw Wielkiego Ducha i tak samo patrzeć na innych ludzi. Budzimy w sobie współczucie i wdzięczność do siebie, troskę i miłość. Nietzsche w książce “Tako rzecze Zaratustra” napisał: „Więcej mądrości jest w twem ciele niźli w twej największej mądrości”.
Potrzebujemy na powrót zadomowić się w swoim ciele, uziemić się, otworzyć na uzdrawiającą moc dotyku i bliskość z innymi ciałami. Nasze otępiałe zmysły od technologicznego zniewolenia umysłu potrzebują rozbudzić się na nowo. Wróćmy do siebie, do domu naszej duszy i zobaczmy, jakie zmiany wywoła to w każdym obszarze naszego życia.
Jak nawiązać zdrową relację z ciałem i odkryć jego duchowość?
Praktykuj jogę
Mówi się, że joga umożliwia połączenie umysłu, ciała i duszy. Jest to najstarsza praktyka ucieleśnionej duchowości. To ścieżka poznawania siebie i swojego ciała, rozpoznawania swoich możliwości, zahamowań, ograniczających przekonań i wychodzenia poza nie. Umożliwia w prosty sposób uspokojenie umysłu, zauważenie przepływu myśli bez gwałtownego poddawania się im. Odpręża ciało i umysł, poprawia naszą wytrzymałość fizyczną i psychiczną. Uczy nas szacunku do ciała, słuchania jego potrzeb i mówienia sobie dość. Rozwija zaufanie do siebie i wiarę w siebie. Wprowadza harmonię do naszego wnętrza, która rzutuje na naszą rzeczywistość. Pozwala odkryć głos intuicji, wewnętrzną mądrość, radość z życia i otworzyć nas na nowe doświadczenia. Ważne jednak, abyś wybrał nauczyciela świadomego, traktującego jogę jako potężną, starożytną praktykę duchową. Prowadzący, który widzi w tym tylko ćwiczenia fizyczne, nie pomoże ci otworzyć się na mądrość płynącą z ciała, uwolnić emocje czy zharmonizować wnętrze. Sprawdź różnych nauczycieli od Hatha Jogi, Jogi Jin lub Kundalini Jogi i znajdź najlepsze dla siebie miejsce do praktyki.
Taniec
Włącz muzykę i zaobserwuj w sobie malutkie dziecko. Być może niedawno dopiero nauczyło się chodzić, a już porusza się w rytm muzyki. Taniec to jedna z podstawowych ekspresji ludzkich. Umożliwia kontakt z ciałem, czuciem i emocjami wewnątrz. Jest mostem umożliwiającym również porozumienie z innymi. Uczy nas stawiania granic. Kontaktuje z emocjami i potrzebami, nawet tymi głęboko zamrożonymi. Jest medycyną, medytacją w ruchu, zapalnikiem kreatywności i lepszym od kawy pobudzaczem życiowej energii w nas. Skorzystaj z takich praktyk jak Taniec 5 Rytmów, Movement Medicine czy taniec intuicyjny. Możesz też poszukać zajęć prowadzonych w nurcie choreoterapii.
Oddech
Oddech zawsze jest osadzony w chwili obecnej. Nie można oddychać przeszłością ani zapisać w kalendarzu oddech na przyszłość. Jest też wskazówką o naszym stanie psychofizycznym. Jego tempo i głębokość na bieżąco opowiadają nam o tym, co dzieje się w naszym wnętrzu. Techniki oddechowe, tak jak joga, wykorzystywane są od wieków w praktykach ucieleśnionej duchowości. Oddech to podstawowe narzędzie w medytacji. Uspokaja nasz układ nerwowy, wyostrza zmysły, skupia na chwili obecnej, umożliwia obserwację myśli i rozpoznawanie stanów wewnętrznych. Istnieje wiele technik, na przykład pranajama, rebirthing, oddychanie holotropowe, szamańskie praktyki czy metoda Wima Hofa. Wymagają one zdobycia niezbędnej wiedzy i praktyki w ćwiczeniach lub pracy z wykwalifikowanym nauczycielem. Z łatwością znajdziesz szczegółowe informacje i odpowiednich ludzi w internecie. Praktyką dostępną od ręki jest oddech mindfulness. W każdej chwili możesz sprowadzić swoją uważność do obserwacji oddechu. Świadomie brać wdech, obserwować swoje ciało, myśli, pojawiające się emocje, następnie wykonać świadomy wydech. Możesz nawet ustawić sobie kilka budzików w ciągu dnia i przerywać dane czynności na praktykę oddechu. Jest to też świetne narzędzie w stresującej sytuacji, by zatrzymać pęd myśli.
Uważność
Mindfulness to kolejny sposób na zaprzyjaźnienie się ze swoim ciałem. To ćwiczenie umysłu w byciu obecnym w teraźniejszości. Praktyka uważności umożliwia powrót do zmysłów, ocenianie bieżących sytuacji z punktu teraz, a nie przeszłych doświadczeń i wdrukowanych w nas przekonań. Otwiera na niezliczony ocean sensualnych doświadczeń, informacji z zewnątrz i subtelnych bodźców. Ukazuje piękno chwili obecnej, zwiększa radość z życia i poczucie wdzięczności. Wprowadza spokój do chaotycznego umysłu. Pozwala na harmonijne relacje z innymi i lepszy kontakt z własnym ciałem. Możesz zapisać się na trening mindfulness lub praktykować ją samemu. Zacznij od jedzenia świadomych posiłków. Odłóż telefon, wyłącz telewizor, weź najpierw kilka świadomych wdechów i wydechów. Możesz też odmówić modlitwę wdzięczności za te dary i ludzi, którzy przyczynili się do twojego posiłku. Przyjrzyj się jemu uważnie. Następnie jedz wolniej niż zwykle, świadomie odgryzaj kolejne kęsy, powoli przeżuwaj je, staraj się rozpoznać poszczególne składniki, powąchaj aromat, sprawdź konsystencję posiłku. Gdy to możliwe, uruchom również zmysł dotyku i jedz rękoma. Niech to będzie uczta dla wszystkich zmysłów. Dodatkowo praktykuj spacery uważności na łonie natury. Obserwuj przyrodę, wsłuchuj się w dźwięki natury, świadomie oddychaj, poruszaj się swobodnie, pozwalając prowadzić się nogom. Takie spacery bez celu, w kontakcie z rzeczywistością wokół, obniżają poziom stresu, wyzwalają kreatywność, uspokajają, polepszają jakość snu i wywołują uczucie wdzięczności. Praktykę uważności możesz wprowadzić do każdej czynności. Wszystko zależy od tego, gdzie skierujesz swoją uwagę i jak głęboko pozwolisz sobie wejść w doświadczanie rzeczywistości wszystkimi pięcioma zmysłami.
Masaż
Takie masaże, jak lomi lomi, mauri, holistyczny, a nawet akupresura, dotykają tkanek głębokich, wyzwalają zamrożone emocje, odprężają ciało, przywracają mu harmonię i witalność. Często łączone są z praktyką oddechu i świadomej intencji przyświecającej danemu spotkaniu. Są to głęboko lecznicze praktyki, które poprzez drugiego człowieka pomagają nam dotrzeć tam, gdzie sami nie sięgniemy. W atmosferze akceptacji i poczucia bezpieczeństwa możemy otworzyć się na przyjmowanie, uzdrawianie i transformację emocji, przekonań i pamięci wydarzeń zapisanych w ciele. Ja za każdym razem po takim masażu czuję się jak nowo narodzony człowiek. Gorąco polecam spróbować.
Uzdrawiający Masaż Tantryczny
Uzdrawiający masaż tantryczny to rodzaj manualnej pracy z ciałem fizycznym i energetycznym w celu uwolnienia energii seksualnej, która została zablokowana poprzez rutynę, traumy, nieuświadomione lęki i wstyd w postaci napięć w mięśniach szyi, pleców, ud, miednicy, yoni, lingama i rozety. W trakcie sesji pracuje się na tkankach głębokich, w których zapisują się wszystkie niewyrażone emocje, zranienia i traumy, tworzące swoistą „zbroję”, która uniemożliwia swobodny przepływ życiodajnej seksualnej energii, co skutkuje wieloma blokadami w wyrażaniu siebie, swoich uczuć oraz problemami w swobodnym i radosnym doświadczeniu, nie tylko seksualności, ale życia w ogóle. Natomiast na poziomie fizycznym skutkuje to chronicznymi napięciami prowadzącymi do wielu somatycznych dolegliwości. Rozpracowywanie tych zablokowanych miejsc pozwala krok po kroku rozpuścić „zbroję” poprzez uświadomienie sobie blokad oraz ich uwolnienie, co przywraca naturalny i swobodny przepływ energii.
Ciało to dom naszej duszy i żywy przekaźnik informacji, nasz most do uważności i życia w tu i teraz. Warto zaprzyjaźnić się z nim, zaakceptować je i pokochać. Praktyka self-care przyda się każdemu z nas. Dbanie o swój dobrostan to nasze prawo i obowiązek. Dbajmy o odpowiednią ilość ruchu, dietę, przebywanie na świeżym powietrzu, kontakt z naturą, wysoką jakość naszego snu. Nauczmy się słuchać potrzeb ciała i odpowiadać im, zanim zmusi nas do tego choroba. Mówmy pozytywne, wspierające komunikaty do siebie. Uśmiechajmy się do swojego odbicia w lustrze. Przytulajmy swoje ciało. Pozwalajmy mu na fizyczną bliskość z innymi. Nasza cielesna świątynia z pewnością odwdzięczy się nam.
Berkano