Potężne stworzenie wodno-lądowe jakim jest krokodyl, to gad reprezentujący ogromną siłę, wigor i zaciekłość. Krokodyl zamieszkuje Ziemię od milionów lat, niesie ze sobą nieokiełznane energie oraz siły twórcze. Symboliczne znaczenie gada dotyczy intensywnych pierwotnych uczuć, jest również strażnikiem i obrońcą wszelkiej wiedzy, a jego przybycie zapowiada nam nowy okres wzrostu.

Krokodyl to duży gad, który występuje w tropikalnych regionach Azji, Afryki, Australii i Ameryki. Zwykle żyje w pobliżu jezior, rzek czy mokradeł. Nie bez powodu gad przebywa w klimacie tropikalnym. Krokodyl jest zwierzęciem zimnokrwistym, co oznacza, że nie wytwarza własnego ciepła, a temperatura ciała zależy od temperatury panującej w otoczeniu. W chłodniejsze miesiące lub w okresie suszy krokodyl potrafi przejść w stan hibernacji. Wykopuje norę na brzegu rzeki czy jeziora i udaje się w długi sen.

Na naszej planecie znajdziemy około 13 gatunków krokodyli. Posiadają one różne rozmiary i gabaryty, najmniejszy krokodyl dorasta jedynie do 1,7 metra i waży zaledwie 7 kilogramów. Podczas gdy największy przedstawiciel gatunku może osiągać długość do ponad 6 metrów i wagę bliską 900 kilogramów. Krokodyl w erze mezozoicznej był jednym z najbardziej groźnych drapieżników stąpających po lądzie jak i pływających w wodzie. Przez miliony lat wykształcił niezwykłe umiejętności, które pozwoliły osiągnąć mu status króla drapieżczych gadów. Jednym z takich przykładów jest prawie niewyczerpalna liczba zębów. Gdy stworzenie straci jeden z nich, zostaje on szybko zastąpiony innym. W czasie trwania swojego życia może wymienić każdy ząb nawet do 50 razy. Szczęki największego przedstawiciela gatunku mogą ugryźć z siłą równą jednej tony na centymetr kwadratowy. Dodatkowo, krokodyl jest bardzo dobrym pływakiem. W wodzie potrafi osiągać prędkość 20 kilometrów na godzinę i wstrzymywać oddech pod jej powierzchnią przez 60 minut.

Pszczoła jest latającym maleńkim owadem, który posiada potężną siłę. Jako duchowe zwierzę mocy przypomina nam o radości z wykonywanej pracy i odpowiednim odpoczynku. Pszczoła zazwyczaj wkracza do naszego życia, aby zapewnić nam równowagę, przynosi także przesłanie związane z pracą zespołową.

Pszczoły są bardzo cenionymi i znanymi owadami na całej Niebieskiej Planecie. Występują wszędzie tam, gdzie znajdują się rośliny kwitnące. W ostatnich latach zaobserwowano spadek liczebności pszczół miodnych. Skutki wymierania tych bardzo pożytecznych owadów są dotkliwe dla ludzkości. Bez pszczół zapylanie byłoby bardzo trudne i czasochłonne. Szacuje się, że jedna trzecia żywności na świecie zależy od pracy tych owadów. Dlatego też brak pszczół, naturalnych zapylaczy roślin, doprowadzi do zmniejszenia liczby plonów i głodu na Ziemi.

Pszczoły miodne mają krępe ciała pokryte wieloma włoskami, do których przylega zbierany przez nie pyłek. Owady posiadają także niezwykłe ubarwienie: są czarno-żółto-brązowe. Jedynie królowa ula odróżnia się znacznie od innych członków grupy, jest większa i posiada długi brzuch oraz małe skrzydła. Pszczoły żyją w niezwykle usystematyzowanym świecie: populacja ula składa się z jednej królowej, kilkuset trutni oraz tysięcy pszczół robotnic. Każdy z owadów ma określone zadania, aby pomóc w utrzymaniu całej kolonii. Owady robotnice wykonują wszystkie niezbędne czynności do utrzymania grupy. Są również powszechnie znanymi członkiniami ula, to właśnie one wylatują żerować po nektar i pyłek z kwiatów. Od urodzenia do śmierci otrzymują przeróżne zadania do wykonania na różnym etapie swojego życia. Pszczoły robotnice są odpowiedzialne praktycznie za wszystko, od karmienia larw, poprzez opiekę nad królową, czyszczenie ula, zbieranie jedzenia, budowanie plastrów miodu, jak i pilnowanie kolonii. Przy tak dużej populacji i wielu odpowiedzialnych zadaniach, wspólnie pracujące pszczoły muszą w jasny i przejrzysty sposób komunikować się między sobą. W tym celu wydzielają informacyjne zapachy i rozmawiają całym ciałem.

Orzeł jest władcą niebios – jednym z największych i najsilniejszych ptaków, które mogą wzbić się wysoko w powietrze i podbijać przestworza. Orzeł reprezentuje wolność, czas i osobiste zwycięstwo. Ptak ten jest również inspirującym posłańcem, który pojawia się, gdy stajemy przed wyzwaniami.

Na Niebieskiej Planecie występuje blisko sześćdziesiąt gatunków tych ptaków, z których większość występuje w Afryce, Europie i Azji. Sama nazwa orzeł to zwyczajowe nazewnictwo kilkunastu gatunków ptaków drapieżnych należących do dwóch rodzajów rodziny jastrzębiowiatych: Aquila i Hieraaetus. Dlatego samo określenie orzeł nierzadko oznacza po prostu wielkie ptaki drapieżne, na tyle duże, aby polować na zwierzynę, której wielkość przekracza 50 centymetrów.

Gabaryty orłów czynią te ptaki największymi latającymi drapieżnikami obecnych czasów. Największym przedstawicielem orłów jest bielik, którego rozpiętość skrzydeł sięga, w zależności od płci, od 210 do 240 centymetrów. Rozmiar samego ciała wynosi około 95 centymetrów, przy czym waga ptaka w stosunku do rozmiaru ciała jest niewielka, ponieważ wynosi 3.5-4.5 kilograma. Mimo swoich rozmiarów orły w powietrzu poruszają się z wdziękiem, a wszystko to jest zasługą kości, które są puste w środku i znacznie lżejsze niż kości ssaków. Orły posiadają oczy umieszczone z boku głowy, co zapewnia im szerokie pole widzenia, ponadto sam wzrok jest ośmiokrotnie ostrzejszy niż u ludzi. Kombinacja ta pozwala orłom polować na rozległych obszarach przy minimalnym wysiłku.

Orły sytuują swoje gniazda na niedostępnych obszarach, takich jak wysokie drzewa lub półki skalne. Co roku powracają do tych samych siedlisk i rozbudowują je, z tego powodu gniazda mogą osiągać absurdalnie wielkie rozmiary. Orły zdobywają jednego partnera na całe życie, a w swoich legowiskach wczesną wiosną składają około dwóch, może trzech jaj.

Mimo niewielkich rozmiarów, koliber jest w stanie pokonywać ogromne odległości. Ponadto jego budowa pozwala mu na niezwykłe manewry. Najmniejszy ptak na świecie potrafi latać w górę, w dół, a nawet na boki. Koliber na ogół jest symbolem radości i szczęścia, uczy, jak doceniać wszystkie błogosławieństwa w życiu oraz pomaga rozwijać zdolności adaptacyjne i poznawcze.

Koliber jest najmniejszych ptakiem świata. Jest również jednym z najbardziej fascynujących zwierząt poruszających się w powietrzu, ze względu na swoje zdolności do szybkiej, płynnej zmiany kierunku lotu. Zamieszkuje cały kontynent amerykański, choć większa część odmian żyje w strefach zwrotnikowych i tropikalnych. Ten najmniejszy ptak świata osiąga od 6 do 22 centymetrów długości, a jego waga wynosi zaledwie 3 do 20 gramów, w zależności od gatunku. Prędkość jaką osiąga jest zdumiewająca i potrafi latać nawet do 120 kilometrów na godzinę. Koliber posiada również doskonałą pamięć, jego umysł zapamiętuje każdy kwiat, z którego się żywił i doskonale wie, jaki czas powinien upłynąć zanim znów będzie mógł powrócić do niego na żer.

Pies symbolizuje najwierniejszego towarzysza i troskliwego opiekuna. Postrzegany jest jako wzór wierności, lojalności, uczciwości i bezwarunkowej miłości. Potrafi być nie tylko przewodnikiem ale także doskonałym nauczycielem. Każdy, kto miał zaszczyt posiadać psa, doskonale wie, że jest to przyjaciel na całe życie.

Znaczenie psa w kulturze

Pies na tyle długo towarzyszy człowiekowi w życiu codziennym, by wokół jego osobistości powstała ogromna liczba zabobonów. Przez ten długotrwały okres symbolika psa stała się skomplikowana i nie zawsze jednoznaczna. Dawniej śmiertelnicy tłumaczyli sobie jego zdolność do rozpoznawania ludzkich emocji, historiami o jego boskim lub szatańskim rodowodzie.

Niestety nie zawsze psy budziły pozytywne emocje. W okresie panowania Rzymu oraz w średniowieczu, mało kto uważał psa za zwierzę pomocne i użyteczne. Brak znajomości ich psychiki oraz obawa przed licznymi wówczas wilkami, zrodziła wiele przesądów. Nie cieszyły się sławą, budziły obrzydzenie, ponieważ włóczyły się w grupach po uliczkach wsi i często czyniły szkody wśród zwierząt domowych. Natomiast dla Celtów pies był przykładem odwagi i honoru. Najodważniejsi wojownicy byli honorowani przydomkiem „pies”. Łączono te stworzenia z Nodensem, celtyckim bogiem polowania i uzdrowienia. Postać boga przedstawiana była jako pies z ludzką twarzą. A w wierzeniach Słowian pies zajmował szczególne miejsce. Przyjmował postać zwaną Siemargłem, wyobrażeniem jego był wielki skrzydlaty pies. Siemargł utożsamiany był z życiodajnym światem roślin, zadaniem uskrzydlonego psa było pilnowanie wegetacji zbóż. Mitologia Słowiańska nie posiada żadnych demonów o wyglądzie psa, świadczy to o tym, że czworonogi ludom tym kojarzyły się tylko pozytywnie. Były one cenione, jako wierni stróże majątku.

A gdyby tak… uciec do lasu z dzikim wilkiem?

Każdy człowiek ma jedno lub kilka Zwierząt Mocy w ziemskim życiu. Nie należy mylić tego z totemem, który jest fizycznie obecny przy nas. Zwierzę Mocy jest obecne duchowo, opiekuje się nami i pomaga nam, może do nas przyjść na stałe lub na jakiś czas.

Wilk jest praprzodkiem psa, postrzeganego w naszej, europejskiej kulturze za najlepszego przyjaciela człowieka. Symbolika wilka jest bardzo rozbudowana, a w symbolach bardzo cenne jest to, że rozpatrujemy je z perspektywy duchowej, a nie intelektualnej.

Wilk w kulturze

W czasach antycznych wilk to święte zwierzę, będące esencją tego, co dzikie, symbolizuje walkę i wojnę. W kulturach szamańskich uważano, że ludzie i zwierzęta są ze sobą spokrewnieni. Wilk jest odkrywcą, przemierza nieustraszenie nowe szlaki. Wiąże się na całe życie w parę z jednym wilkiem, cechuje go lojalność. Paradoksalnie, przejawia zarówno silne skłonności rodzinne, jak i indywidualistyczne. Postać wilka jest głęboko zakorzeniona w naszej kulturze, długo można by wymieniać przysłowia z wilkiem w różnych językach, czy ślady wilka w sztuce. Do najsłynniejszych można zaliczyć wilczy bilet, nosił wilk razy kilka, ponieśli i wilka, człowiek człowiekowi wilkiem, ciągnie wilka do lasu. Wilk widnieje w herbach wielu miejscowości europejskich, znane jest też nazwisko Wilk, a w niektórych językach jest imieniem bądź jego częścią, jak np. w imieniu Wolfgang. Był ulubionym zwierzęciem Apolla i Marsa, Romulus i Remus w starożytnym Rzymie zostali wykarmieni przez wilczycę. Istnieje też negatywny obraz wilka, wg słynnej bajki, w której jak większość polskich dzieci wie, zjadł babcię Czerwonego Kapturka.

Kim jest Jeż…? Jestem typem samotnika. Chociaż bardzo szybko biegam, dobrze się wspinam i całkiem nieźle pływam, to nie będę uciekał, gdy spotkasz mnie na swej drodze, ale nauczę cię jak być Jeżem. Jeżeli pragniesz mnie poznać i dobrze zrozumieć, to powinieneś wiedzieć, że jestem zwierzęciem pełnym sprzeczności. Jestem prawdziwym ekscentrykiem! Zawsze chodzę swoimi ścieżkami, to ja decyduję, w jaką podróż zabiorą mnie moje małe, ale za to bardzo szybkie łapki.

Nie jestem duży, ale uważam to za atut, gdyż nie zawsze lubię rzucać się w oczy. Dlatego zdecydowanie wolę nocne imprezy w ogrodzie — tam najczęściej możesz mnie spotkać. Mimo że mój wzrok nie jest najlepszy, to rekompensuje mi to doskonały słuch i węch, a moje kolce nie służą tylko do transportu jabłek. Powiesz, a więc to prawda? A ja nie zaprzeczę, bo lubię legendy na swój temat! To, czego o mnie nigdy nie powiesz, to na pewno to, że jestem tchórzliwy, bo w obliczu zagrożenia przejawiam najwyższy rodzaj odwagi. Wiem, że możesz argumentować to posiadaniem ostrych kolców i tak masz rację, są one tutaj nieocenioną obroną i ochroną. Dane mi one po to, abym mógł czuć się bezpiecznie, samodzielnie przemierzając świat.

Paw jest olśniewającym i dumnym zwierzęciem, dlatego w wielu kulturach stał się uosobieniem piękna. Pojawienie się w naszym życiu tego pełnego wdzięku ptaka może oznaczać, że czekają nas lekcje miłości, honoru i uczciwości, lub być zapowiedzią wyzwań i czasu odrodzenia.

Niewiele ptaków może się poszczycić bardziej uderzającym zestawem kolorowych piór niż samiec pawia, zwierzę pochodzące z rodziny bażantowatych – duży kolorowy ptak, zwykle z upierzeniem w kolorze niebieskim i zielonym (właśnie z tych opalizujących odcieni jest znany na całym świecie). Paw powszechnie spotykany jest w ogrodach zoologicznych, jak i ranczach, jednak pierwotnie pochodzi z Azjatyckich lasów. Najbardziej popularnym i rozpoznawalnym gatunkiem jest paw indyjski oraz paw zielony.

Charakterystycznym elementem pawia jest jego ogon, który stanowi ponad 60 procent całkowitej długości jego ciała. Mieni się on w niezwykłych barwach, dzięki kolorowym oznaczeniom nazwanymi “oczami”. Ogon pawia może być wygięty w łuk, przypominający wachlarz, który rozwija się przez grzbiet i dotyka ziemi po obu stronach jego ciała. Ten charakterystyczny element upierzenia używany jest najczęściej podczas rytuałów godowych i pokazów zalotów.

Ptak ten zwykle żyje na obszarach leśnych i ukrywa się w wysokiej trawie lub krzewach, aby uciec przed drapieżnikami. Mimo swoich dużych rozmiarów potrafi unieść się w powietrze, jednak z powodu swojej wagi nie pozostanie długo nad ziemią, choć wystarczająco długo, by skutecznie uciec przed wieloma niebezpieczeństwami. Paw prawie całe swoje życie spędza na lądzie, jest żywicielem naziemnym, co oznacza, że większość dnia poświęca na poszukiwaniu pożywienia i żerowaniu na ziemi. Żywi się zazwyczaj owadami, roślinami i małymi stworzeniami.

eśli szukasz kamienia, który posłuży ci za GPS i jednocześnie przyda się w rytuałach magicznych – zaopatrz się w szpat islandzki. To nie żarty! Kamień nazywany inaczej kryształem islandzkim, to minerał stanowiący odmianę kalcytu. Jego nazwa wzięła się od miejsca, gdzie występuje najczęściej. Dowiedz się o właściwościach i zastosowaniach tego kamienia.

Według legend Wikingowie posiadali wyjątkowy kamień, zwany kamieniem słonecznym, pozwalający im na nawigację po zmroku i we mgle. Dziś wiadomo, że był to szpat islandzki (węglan wapnia). Badacze odnajdywali urządzenia nawigacyjne z tym kryształem na wrakach statków Wikingów.

W jaki sposób był niegdyś pomocny nieustraszonym żeglarzom? Otóż wykazuje on cechę zwaną dwójłomnością. Po przejściu przez szpat światło jest rozdzielane na dwie wiązki i każda z nich załamywana jest pod innym kątem. Współcześni naukowcy przeprowadzili serię eksperymentów, których wyniki potwierdzają, że ów minerał pozwala określić położenie słońca w pochmurny dzień z dokładnością do jednego stopnia. Badacze umieścili na górze kryształu znacznik w postaci kropki. Kiedy spojrzy się na szpat od dołu, widoczne są dwie kropki. Następnie należy obracać go tak, żeby obie kropki miały dokładnie ten sam odcień. Czubek kryształu wskazuje wtedy położenie słońca.

Szpat islandzki ma również właściwość podwajania mocy rytuałów magicznych! Oczyszcza, harmonizuje i otwiera czakry. Pomaga przejść od pomysłu do działania. Daje jasne wizje, stąd wykorzystuje się go w medytacji i magii. Rozwija zaufanie do siebie, intuicję i stabilność. Przyspiesza rozwój duchowy i zwiększa motywację. Pomaga w leczeniu ran z przeszłości i ułatwia otwarcie się na zmiany życiowe. Sprawdzi się w przełomowych sytuacjach, jak rozwód, nowa praca, macierzyństwo, przeprowadzka. Dodatkowo relaksuje i wycisza.

Ma też korzystny wpływ na środowisko, oczyszcza je. Może również oczyścić przestrzeń naszego domu. By to zrobić, należy umieścić go w centrum pięciu zapalonych świec, w kolorze fioletowym lub niebieskim.

Oto król kamieni półszlachetnych – septarian. Oryginalność natury w przypadku tego kamienia zachwyca i szokuje – nigdy nie znajdziesz dwóch takich samych egzemplarzy, ponieważ składa się z mieszanki różnych minerałów. To wyjątkowy kamień, pełen tajemniczości, uformowany na dnie morza około 50 milionów lat temu! Dowiedz się o nim więcej i poznaj jego właściwości.

Słowo septarian wywodzi się z łacińskiego „septum”, które oznacza siedem, ponieważ wydaje się, że kamień podzielony jest na siedem sekcji lub „saeptum”, oznaczającego podział z powodu różnych obszarów na minerale.

Septarian, inaczej nazywany jest Smoczym Kamieniem. Ta oryginalna nazwa wywodzi się z legendy przekazywanej na Madagaskarze. Według niej, kiedy umierały smoki, ich szczątki kostniały i osadzały się na dnie morza. A z nich formował się septarian, o nietuzinkowej mieszaninie żółci, złotego brązu i czerni, z domieszką szarości. Rezonujący z silną energią Ziemi.

Lepidolit jest różowo-śliwkowym kamieniem, najbardziej bogatym w lit wśród wszystkich minerałów. Jego nazwa pochodzi od greckiego słowa lepis, czyli łuska oraz lithos, czyli kamień, co odnosi się do formy w jakiej występuje. Ciężko go dostać w innej postaci niż ta naturalna, ponieważ jest bardzo kruchy i szybko ulega pęknięciom przy jakiejkolwiek obróbce.

Żywiołem lepidolitu jest woda dlatego jednym z jego obszarów działania są emocje. Spełnia on przede wszystkim funkcje uspokajające i pozwala pozbyć się napięć, na które narażeni jesteśmy w życiu codziennym. Redukuje stres i natrętne myśli, zmniejsza rozdrażnienie. Trzymany już przez chwilę w ręku obdarzy nas swoją delikatnością i spokojem, zahamuje gniew, nauczy cierpliwości i optymizmu, przyniesie nadzieję w najbardziej mrocznych chwilach. Za pomocą lepidolitu można uspokoić nerwową atmosferę panującą nawet w całym domu. W tym celu kawałki lepidolitu należy ułożyć dookoła różowej świeczki.

Lepidolit to również kamień przemiany. Wspomaga każdą transformację w życiu, pomaga przejść przez nią ufając, że wszystko zakończy się w korzystny dla nas sposób. Wspomaga nas w uwalnianiu i reorganizacji starych zachowań i przyzwyczajeń, subtelnie wprowadzając zmiany i przygotowując nas na nie emocjonalnie.

Narodzone z najgorętszego ognia, prosto z głębin Planety Ziemi, skały lawowe znane są ludzkości od tysięcy lat. W ezoterycznych kręgach słyną ze swoich mocy równoważących emocje, przynoszących spokój i siłę.

Kamień lawowy nie jest oficjalnie uznanym rodzajem kamienia. Z geologicznego punktu widzenia nie jest to kamień szlachetny. Skały lawowe występują na całym świecie i są jednym z najstarszych i najbogatszych minerałów naszej Ziemi. Powstają ze stopionych skał w temperaturze blisko 1000 stopni Celsjusza, we wnętrzu planety pod wulkanem. Kiedy wulkan wybucha, czerwona roztopiona skała wypływa na zewnątrz i osuwa się w formie lawy po brzegach ogromnej góry. Gdy ta niesamowicie gorąca magma stygnie i wysycha, staje się zwarta i porowata. Taki sam proces powstania skały lawowej może odbyć się pod powierzchnią wody, jednak nie jest on tak spektakularny i nie jest widoczny dla naszego oka. Z powodu procesu narodzin, skały lawowe uważane są za kamienie odrodzenia, a ognista siła wulkanu nadała im wielu właściwości leczniczych. Jego siła odgrywa kluczową rolę we współpracy człowieka z leczniczymi właściwościami kamieni.

Iolit przyjdzie wam z pomocą, jeśli szukacie w życiu równowagi. Jeżeli macie z nim zbyt dużo chaosu i potrzebujecie tchnąć w nie nieco porządku. Ale i wtedy, gdy poszukujecie pomysłów i inspiracji albo pragniecie odkryć zagubione części siebie. I do tego zapewni wam kopa astralnego.

Iolit to rzadki minerał z grupy krzemianów pierścieniowych, zwany również kordierytem lub dychroitem. Został odkryty w 1813 roku, zaś pierwszym naukowcem prowadzącym nad nim badania był francuski geolog Louis Cordier, od którego nazwiska wywodzi się właśnie nazwa kordieryt. Pozostałe nazwy kamienia pochodzą z języka greckiego i nawiązują do fiołkowej barwy oraz charakterystycznych właściwości tego kryształu.

Większość iolitów jest znajdowanych w postaci otoczaków w żwirach z kamieniami szlachetnymi, na przykład w Sri Lance i Birmie. Jednak można je też odnaleźć na Madagaskarze, w Indiach, Kanadzie, Namibii i Tanzanii.

Agat mszysty to wyjątkowy rodzaj agatu, który przyciąga wzrok swą leśną zielenią oraz subtelnym połączeniem bieli z odcieniami przypominającymi mchy i roślinność. Ta barwa, pełna naturalnych przebarwień i rozgałęzień, tworzy unikalne wzory, przypominające roślinne kompozycje. Dzięki tej specyficznej estetyce, agat mszysty jest często kojarzony z harmonią natury, stabilnością oraz połączeniem z siłami przyrody.

Aura to niematerialne pole energetyczne, otaczające ciało. Otacza również wszystkie inne żywe organizmy. Oznacza to, że obcując z innymi ludźmi, zwierzętami, a nawet roślinami, nieświadomie wchodzimy w kontakt z ich aurą. We Wszechświecie wszystko jest energią i choć jej nie widzisz, możesz ją poczuć. Fizyka kwantowa może potwierdzić naukowo jej obecność. Wokół nas jest fascynujący świat pozytywnej i negatywnej energii. Dowiedz się jak dbać o swoją aurę i oczyszczać ją z negatywnych wpływów!

Aura odzwierciedla nasze myśli, czyny, stan psychiczny oraz stan naszych czakr – ośrodków energetycznych. To również subtelna przestrzeń wymiany energetycznej z otoczeniem oraz ochronny kokon dla nas samych. Kiedy jesteśmy zdrowi, spokojni i radośni nasza aura składa się z jasnych kolorów i wysokich, silnych wibracji, a nasz kokon nie ma żadnych przerw. Negatywne energie nie mają wówczas wpływu na nas, często nawet nie są w stanie nas wyczuć.

Jednak w momencie wewnętrznego chaosu, negatywnych myśli, przygnębienia, czy  choroby, emanujemy niskimi wibracjami, aura ma ciemny kolor, a pole ochronne jest nieregularne. Jesteśmy wtedy podatni na wpływ negatywnych energii, możemy ściągać nawet myśli i emocje istot emanujących niskimi wibracjami lub bytów żerujących na innych.

Na szczęście, tak jak możemy dbać na co dzień o nasze zdrowie czy kondycję, tak samo możemy samodzielnie oczyszczać się i wzmacniać swoją aurę. Poznaj najskuteczniejsze sposoby, znajdź swoje ulubione i praktykuj je regularnie już od dziś!

Palenie kadzideł znane od tysiącleci, dawniej praktykowane tylko przez szamanów i znachorów, dziś dostępne jest dla każdego. Samo słowo kadzidło pochodzi od łacińskiego słowa incensum – podpalony. Podczas palenia się kadzideł uwalniają się olejki eteryczne, które mają pozytywny wpływ na nasze ciało i umysł. Aromaterapia dawniej tak popularna, obecnie znów wraca do łask, a damara jest jednym z tych kadzideł, które warto posiadać. 

Po co palimy kadzidła? W celu oczyszczenia pomieszczenia z negatywnych energii, dla przygotowania miejsca do medytacji i oczyszczenia umysłu ze zbędnych myśli, dla ochrony i oczyszczenia swojej aury, podczas przeziębień, dla relaksu, koncentracji i wyciszenia. Powodów może być wiele.

Każdy kryształ emituje określony rodzaj energii. Kryształy mogą być używane do wielu celów, takich jak leczenie, magia, rzucanie zaklęć, inspirowanie, energetyzowanie, pozytywność, a nawet zwiększenie dochodów.

Tak, dobrze słyszałeś. Kryształy mogą określać i wpływać na twoje warunki finansowe. Ze wszystkich pięknych kryształów obecnych na świecie, siedem z nich jest specjalnie przeznaczonych do manifestowania obfitości finansowej. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się co to za kryształy…

Mówi się, że jadeit błogosławi wszystko, czego dotknie, służąc ludzkości na całym świecie przez prawie 6000 lat. Rdzenne plemiona Meksyku, Ameryki Środkowej i Południowej oraz Nowej Zelandii rzeźbiły w nim maski bóstw i rytualne artefakty, a nawet wrzucały do studni jako ofiarę dla duchów wodnych w podziękowaniu za świeżą wodę oraz jej obfitość. Jadeit był też najbardziej cenionym kamieniem w całej historii Chin, docenianym za swe piękno oraz moc leczenia i ochrony. Z tego zielonego kamienia została wyrzeźbiona nieskończona różnorodność klejnotów, naczyń, kadzideł, koralików, przedmiotów pochówku i posągów, a nawet instrumenty muzyczne i wisiorki z wyrytą poezją.

Jego wytrzymałość oraz możliwość polerowania i wyostrzania sprawiły, że stał się jednym z ulubionych kamieni, służących do wyrobu toporów, noży i broni dla starożytnych ludów zamieszkujących Wyspy Brytyjskie.

Jadeit wywodzi swą nazwę od wykonanych z niego amuletów, noszonych przez hiszpańskich konkwistadorów w celu ochrony przed dolegliwościami ze strony nerek. Nazywali je piedra de ijada (kamień lędźwiowy) albo piedra de los riñones (kamień nerkowy). W późniejszym tłumaczeniu na francuski termin ten został źle wydrukowany i stał się pierre le jade, a stąd właśnie wziął się jadeit. 

Można go spotkać dosłownie na całym świecie. Występuję w Birmie, Chinach, Japonii, Włoszech, USA, Gwatemali, Nowej Zelandii, a nawet w… Polsce u podnóża Góry Ślęży na Przedgórzu Sudeckim, ale można na niego też natrafić w Górach Kaczawskich i na Pogórzu Kaczawskim na Dolnym Śląsku.

Gdy zbliża się pełnia księżyca dobrze jest wiedzieć, jak najlepiej skorzystać z lunarnego potencjału z pomocą odpowiednich kamieni.

Duchowe praktyki oferują każdemu wiele metod wykorzystywania energii wszechświata. Jedną z nich, coraz bardziej popularną na całym świecie, jest wykorzystanie energii kryształów.

W jaki sposób oczyścić swoją aurę i zadbać o stałą energetykę? Jak czuć się dobrze i trzymać się z dala od negatywnych energii? Jak podnosić wibracje i tym samym odbierać życie na wyższej częstotliwości? Wystarczy poznać i zaopatrzyć się w Kwarc Aura.

Kwarc auryczny – co to?

Kwarc Aura mieni się w słońcu wszystkimi barwami tęczy. Kwarc ten nie jest do końca naturalnym kamieniem. Wśród innych kamieni szlachetnych wyróżnia się migotliwością barw – tak zwana iryzacja. To zjawisko, które powstaje wskutek interferencji światła białego na powierzchni niejednorodnych optycznie przezroczystych i półprzezroczystych kamieni. Podobny efekt mamy w przypadku opali i labradotyów. Za iryzację odpowiada pokrycie przez człowieka wierzchniej warstwy kamienia metalami (np. tytan, srebro,  miedź, złoto, niob, żelazo, platyna). Kwarc Aura powstaje w wyniku laboratoryjnego wtapiania w naturalny kryształ metali. To jedyne kamienie, które, mimo istotnego ludzkiego wpływu, posiadają magiczne właściwości.