Sodalit przystosowuje umysł do przyjmowania wiedzy. Stymuluje zarówno naszą intuicję, jak i umiejętność racjonalnego myślenia w celu poznania sensu i prawdy o rzeczywistości. Pomaga przezwyciężyć lęk przed nieznanym.

Kamień ten jest bardzo przydatny w pracy zespołowej, ponieważ przynosi harmonię, solidarność oraz świadomość wspólnego celu. Wzmacnia zaufanie, zarówno do samego siebie (pomaga uwierzyć we własne siły i ideały), jak i do reszty otoczenia.

Rubin – kamień obfitości, zwany “królem klejnotów”. Zoisyt – kamień transformujący negatywne energie w pozytywne. Z pewnością wiedza o obu kamieniach przyda się tym, którzy doświadczyli trudnych przeżyć i pragną z nową energią iść przez życie.

A co stanie się kiedy połączymy moce obu tych kamieni? Rubin w zoisycie, to o nim mowa. Tak, naturalne połączenie obu tych kamieni występuje w naturze!

“Król klejnotów” ma pierwszeństwo

Rubin to kamień szlachetny, rzadki minerał o barwie od różowej do krwistoczerwonej. Z pewnością jego wyjątkowe piękno inspirowało poetów – nazywany “królem klejnotów” lub “kwiatem pośród kamieni”, doczekał się również poetyckiej nazwy dla jego najbardziej pożądanej formy. Mam na myśli rubin w krwistej czerwieni z domieszką niebieskiego – tak zwany rubin krwi gołębiej. Brzmi nietuzinkowo i pięknie. Doczekał się nawet wzmianki w mitologiach wschodu – jako kropla krwi Matki Ziemi. Jego intensywny, czerwony kolor pomaga przejść przez wszelkie procesy oczyszczające. I oczywiście, naprawdę przypisuje mu się twórczą energię.

Zresztą, pewnie nieraz słyszeliśmy o nim w filmach, czy czytaliśmy w książkach. To królewski klejnot, który pomnaża bogactwo i pomaga podejmować słuszne decyzje finansowe. Pomaga również w biznesie, zwłaszcza w handlu.

Wyglądem przypomina jeden z najcenniejszych kamieni na świecie – diament,  jednak jego właściwości i zastosowanie są zupełnie inne. Jego czystość, która charakteryzuje się strukturą podobną do diamentu, zawdzięcza mu nazwę. Minerały te są bardzo rzadkie. Obdarzone są niesamowitymi właściwościami. Wszystko to zasługa specyficznego sposobu formowania się w odizolowanych warunkach. Ten wartościowy kruszec to oczywiście diament z Herkimer.

Wygląd zewnętrzny i pochodzenie

Z pochodzenia geologicznego jest on kwarcem o niewielkich rozmiarach. Kamień ten, to niezwykle czysta odmiana kryształu górskiego o niewyobrażalnie doskonałym, klarownym połysku. Został wypolerowany przez samą Matkę Naturę, która obdarzyła go także strukturą niesamowicie gładką i przyjemną w dotyku. Niektóre diamenty Herkimer są bardziej szlachetne, ponieważ posiadają pęcherzyki wody lub powietrza. Zostały złapane i zamknięte w kwarc już na zawsze.

Przyroda nadała mu wyjątkowy geometryczny kształt. Nieoszlifowany przez człowieka diament z Herkimer posiada przepiękne podwójne zakończenie. Swoją twardością dorównuję najtwardszym klejnotom, dzięki temu łatwo poddaje się go obróbkom jubilerskim.

Kamienie te są tak cenne i wyjątkowe ponieważ występują wyłącznie w amerykańskim hrabstwie Herkimer w stanie New York.

Piękne, intrygujące i drogocenne kamienie szlachetne, kryształy i minerały fascynowały ludzi od zarania dziejów. Według wierzeń Wschodu każdy kamień ma swoją duszę, ale też zdolność do przechowywania energii i pamięć swojego stworzenia – geologiczną oraz kosmiczną. Minerały posiadają zapisaną w sobie energię Słońca, Księżyca, Ziemi i oceanów. Litoterapia, czyli uzdrawianie kamieniami szlachetnymi, po latach zapomnienia znów wraca do łask. Dowiedz się, jak zaprogramować kryształy i czerpać korzyści z ich właściwości.

Litoterapia znana była już w starożytności w każdym największym imperium – w Grecji, Mezopotamii, Egipcie, Rzymie i w Chinach. Następnie w średniowieczu medycy leczyli skruszonymi kamieniami, przygotowując z nich specjalne mieszanki, w zależności od schorzenia. Kamienie szlachetne oraz ludzie posiadają te same biopierwiastki. Badania naukowe potwierdziły, że kryształy wpływają na nas na zasadzie rezonansu i zmieniają zapis encefalogramu, czyli wpływają na nasz ośrodkowy układ nerwowy. Pewien naukowiec, Marcel Vogel, poświęcił więcej czasu zagadnieniu kamieni szlachetnych. Obserwując kryształy pod mikroskopem, zauważył, że zmieniały one kształt pod wpływem jego myśli. Badając kryształ kwarcowy odkrył, że skały mogą przechowywać myśli w podobny sposób jak taśma magnetyczna zapisuje dźwięk, wykorzystując energię magnetyczną.

Dumortieryt uważany jest za kamień cierpliwości. Energia tego kamienia otwiera czakrę Trzeciego Oka, a tym samym pozwala na wgląd wewnątrz siebie. Z minerałem tym jest łatwiej pracować nad silną wolą, łatwiej pochłaniać wiedzę oraz formułować własne zdanie. Dumortieryt wzmacnia upór i pomaga się rozbudzić w działaniu. Dzięki niemu można łatwiej wziąć życie w swoje ręce.

Dumortieryt należy do rodziny krzemianów. Został po raz pierwszy opisany w roku 1881 przez francuskiego paleontologa Eugene’a Dumortiera i to od jego nazwiska wzięła się nazwa tego minerału. Ów kamień znajdziemy w Brazylii, Kanadzie, Francji, we Włoszech, na Madagaskarze, w Norwegii, na Sri Lance i w USA.

Jest on popularny w jubilerstwie, głównie ze względu na „dżinsowy” kolor, który pasuje niemalże do wszystkiego. Ten minerał nie jest jednolity – przybiera również odcienie fioletu, niebieskiego, czerwieni i różu, przechodzi płynnie w brąz. Większość kamieni tego gatunku jest nieprzezroczysta, ale zdarzają się też okazy półprzezroczyste. Oprócz biżuterii, dumortieryt stosuje się również do wyrobu ceramiki i porcelany. Po wystawieniu na działanie ognia lub ciepła, staje się biały.

Brzoskwiniowo-różowy skarb, który otwiera na miłość, na przyjęcie siły wyższej. Morganit – kryształ boskiej miłości, pełen energii uzdrowienia i współczucia. Z całą swoją delikatnością, kamień ten dostosowuje się do wibracji miłości. Idealnie współgra z czakrą serca, oczyszcza ciało i umysł, pomaga pozbyć się stresu i lęku, pozwala wyzwolić się z ukrytych traum.

Morganitowy kryształ przyciąga obfitość miłości i dostatku oraz pomaga się utrzymać na wysokiej wibracji. Ułatwia odnalezienie się na wyższej, dobrej wibracji i wspiera otwarcie się na miłość. Jako kryształ serca pomaga przyciągnąć bratnią duszę oraz pogłębić obecny związek. Daje radość, pozwala dostrzec możliwości, doświadczyć bezwarunkowej miłości i zainspirować się, by trafić na ścieżkę do lepszego, pełniejszego życia.

Morganit to różowa odmiana krzemianu berylu i glinu, barwiona manganem lub cezem. Tworzy się w masach i pryzmatycznych kryształach. Naturalnie jest pastelowo-blady, w odcieniu brzoskwiniowo-różowym, pudrowo-różowym, fioletowo-różowym lub łososiowym.  Kryształ ten został odkryty w Kalifornii, na początku XX wieku, aktualnie wydobywany głównie na Madagaskarze. Początkowo nazywany “pink beryl”, po 1911 roku przemianowany na morganit, na cześć finansisty i kolekcjonera klejnotów – J. P. Morgana, za swój wkład gemologiczny i mineralny w American Museum of Natural History w Nowym Jorku. Sam Morgan darzył brzoskwiniowy kryształ wielkim zainteresowaniem.

Muzyka towarzyszy nam w wielu sytuacjach życia codziennego. Często zapominamy, że może ona mieć niebagatelne znaczenie w walce z różnymi emocjonalnymi obciążeniami. Szczególne właściwości ma muzyka pochodząca z instrumentów wytwarzających tony, które w wyjątkowy sposób potrafią wprowadzić słuchającego w nastrój spokoju i odprężenia, jak na przykład wietrzne dzwonki Koshi.

Muzyka w zasadzie od zarania dziejów towarzyszy człowiekowi w jego podróży przez życie. Zajmowała ona fundamentalne miejsce, zarówno w trakcie ważnych ceremonii, jak i w chwilach zabawy. Instrumenty muzyczne pierwotnie wyrabiano głównie z muszli, drewna, kamieni oraz kości. Tym naturalnym, tradycyjnym materiałom zawdzięczały swą wyjątkową i niepowtarzalną barwę muzyczną.

Koshi – następca Shanti

Właśnie jedne z takich niezwykłych i tajemniczych instrumentów, wyrabiane są w pracowni u podnóża pirenejskich gór. Każdy z nich jest wynikiem skrupulatnego kunsztu i cierpliwej pracy rzemieślnika. Mowa tu o dzwonkach Koshi – następcach legendarnych, produkowanych blisko 20 lat dzwonków Shanti.

Muzyka łagodzi obyczaje… przynosi także mądrość oraz uzdrowienie. Zmęczonemu ciału dodaje energii szybko usuwając ból i napięcie wywołane przez stres. Umysł doświadcza głębokich przemian, a emocje się stabilizują. Witalny dźwięk potrafi dotrzeć również do przyczyny choroby, zmniejszyć jej symptomy i prawie natychmiast przynieść ulgę. Terapia dźwiękiem podnosi również na duchu w czasie depresji i apatii, daje ukojenie.

Masaru Emoto udowodnił w wielu swoich badaniach wpływ dźwięku na poszczególne komórki ciała. Oddziaływanie to ma miejsce przede wszystkim dlatego, iż organizm zbudowany jest prawie w 70-80% z wody. Co za tym idzie, fala dźwiękowa znacznie szybciej niż inne metody terapii penetruje komórki, dokonując tam stosownych i względnie trwałych przemian. Wybierając korzystne dla nas melodie możemy zaobserwować, że poprawa samopoczucia następuje nieomal natychmiast po jej wysłuchaniu.

Zaś inne odkrycia pokazują nam ważność odpowiedniego strojenia instrumentów, które mają nas uzdrawiać. Strój A – 432 Hz został wymyślony w starożytnej Grecji przez Pitagorejczyków. Bazuje on na regule złotego podziału ciągu Fibonacciego, gdzie częstotliwości wszystkich dźwięków są liczbami całkowitymi lub ułamkami prostymi. Strój A – 432 Hz pozwoli nam ułożyć molekuły wody w naszym ciele w struktury harmoniczne a nie chaotyczne, jak ma to miejsce przy obecnie powszechnie panującym stroju temperowanym A – 440 Hz.

Łapacz snów jest to amulet, który ma kształt okręgu. Czasem występuje w formie kropli lub nawet łzy. Wewnątrz kształtów rozpostarta jest siatka, do złudzenia przypominająca sieć pająka. Prawdopodobnie jako pierwsi plemienni Indianie z Ameryki Północnej wymyślili i stworzyli łapacze snów.

Łapacz snów – legenda

O powstaniu łapacza głosi mnóstwo legend. Jedna z nich opowiada o kobiecie – Indiance. Urodziła małe dziecko, było ono dręczone przez nocne koszmary i nie mogło spać. Zdeterminowania matka, w poszukiwaniu ratunku, udała się do staruszki. Starsza kobieta z zawodu była przędziarką. Chcąc pomóc, zleciła wykonanie kobiecie sieci życia z gałązek giętkiego drzewa i włókien bawełny. Kobieta bez zastanowienia wzięła się do pracy. Własnymi rękami zrobiła łapacz, który odtąd chronił jej dziecko.

Łapaczom przypisywane są tajemnicze moce ochrony przed sennymi koszmarami.  Pomagają one w zapamiętywaniu snów oraz są tarczą dla wszelkich negatywnych mocy, które próbują przekroczyć próg domostwa. Według przekonań starożytnych Indian, sny nawiedzające śpiących musiały przejść przez łapacz snów i zostać oczyszczone. Jego gęsta sieć przepuszczała tylko te pozytywne sny. Znajdowały one drogę poprzez małe oczka w amulecie i przy pomocy piór wędrowały w dół. Dzięki tym sieciom zatrzymane nocne mary ginęły wraz z pierwszym porannym blaskiem słońca.

Świece z wosku pszczelego potrafią zdziałać niezwykłe rzeczy. I nie mówimy tu tylko o ich przydatności w rytuałach magicznych. W wieku XX uaktywniły się znacznie badania dotyczące analizy pierwiastków w pszczelich produktach. Zaskakujące odkrycia sprawiły, że w wielu publikacjach zaczęto je tytułować jako „pszczele cuda”. Nasi dziadkowie nie potrzebowali jednak tych naukowych dowodów. Od zarania dziejów praca pszczół była im bliska i z wielkim szacunkiem oraz wdzięcznością odnosili się do tych unikalnych darów natury pochodzących z pasieki.

Wosk jest wydzieliną gruczołu pszczoły-robotnicy w postaci małych łuseczek, czyli jest produktem organizmu podobnie jak mleko czy krew i zarazem materiałem budowlanym gniazda pszczelego. W świecie zwierząt do budowy wykorzystuje się zwykle materiały znajdujące się w środowisku, które niekiedy są częściowo tylko przetwarzane. Pszczoła zaś w swej wyjątkowości do budowy domu wykorzystuje surowce produkowane przez własny organizm.

Jeśli miód nazwalibyśmy płynnym złotem, to o wosku moglibyśmy powiedzieć, że jest złotą sztabką. To złożona mieszanina substancji organicznych, głównie estrów i związków aromatycznych, z których każda nadaje mu specyficzne i bardzo ciekawe właściwości. Pomimo licznych prób, dotychczas na całym świecie nikomu nie udało się wytworzyć jego syntetycznego odpowiednika.

Temat wosku pszczelego w dawnej obrzędowości kultowej i religijnej jest bardzo obszernej treści. Znalazł on również swoje zastosowanie w rzemiośle i wielu gałęziach przemysłu. Wykorzystywany był na szeroką skalę do wyrobu świec w celach oświetleniowych, rytualnych i liturgicznych.

W Orędziu Wielkanocnym (Wielka Sobota), w inwokacji możemy usłyszeć słowa:

„Prosimy Cię przeto Panie, niech ta świeca poświęcona na chwałę Twojego imienia nieustannie płonie, aby rozproszyć mroki tej nocy”

(wcześniej mamy wyjaśnienie, jak pracowita pszczoła wydała strugi wosku dla wytworzenia tej pochodni).

Był jednym z niewielu tak potężnych znaków. W całym starożytnym Egipcie był znany i wielce szanowany. Niektórzy nazywają go Kluczem Życia, ponieważ jest symbolem wiecznego życia i zmartwychwstania. Niewielki przedmiot o tak wielkim znaczeniu mógł być tylko jeden: krzyż Ankh.

Ankh obecny jest w hieroglifach i dziełach mieszkańców Egiptu. Symbol ten był przedstawiany nie tylko w formie malunku czy rzeźb. Wykuwano go w ścianach świątyń i tworzono z wielu innych materiałów, takich jak drewno, złoto czy miedź. Krzyż ten kojarzył się sługom faraona z wodą, powietrzem, słońcem i bogami. Zaś na malowidłach, bóstwa bardzo często przedstawiane były niosące lub trzymające właśnie Ankh – w takiej formie symbol ten reprezentował życie fizyczne i wieczne.

Czym dokładnie jest Ankh?

Historia symbolu krzyża z pętlą sięga czasów archaicznych. Podkreślano nim znaczenie życia, ponieważ starożytni wierzyli, że ziemska podróż jest tylko początkiem drogi do wiecznej egzystencji. Oznaczał on nie tylko życie fizyczne na Ziemi, życie wieczne w niebie lub podziemnym świecie – uosabiał także nieśmiertelność, reinkarnację i płodność. Często noszony był dla ozdoby i ochrony. Swoje zastosowanie znajdował także w rytuałach i przepowiedniach.

Każdy jego detal posiada odrębne znaczenie. Obręcz w kształcie łzy oznacza Słońce, pozioma poprzeczka przedstawia horyzont, a pionowa nakreśla drogę do wielkiej gwiazdy, która wznosi się nad widnokręgiem. Dla Egipcjan miał nie tylko ogromne znaczenie, krzyże umieszczano w grobowcach zmarłych, aby nieboszczyk mógł zabrać go ze sobą do zaświatów. Podobno pomagał im znaleźć drogę do niekończącego się żywota.

Czakra korony jest ostatnią czakrą i tutaj nasza wędrówka ukazała nam nowe horyzonty, a świadomość poszerzyła się o duchowe perspektywy. Dzięki temu możemy żyć pełniej, radośniej i zdrowiej. Z tej płaszczyzny również dużo łatwiej jest nam przeprogramować negatywne wzorce myślenia i zachowania.

Czakra korony: charakterystyka – jej powiązania i symboliczne odniesienia

Czakra korony położona jest na samym czubku głowy. To miejsce umożliwiające nam ponowne narodziny oraz skłaniające do nieustannego poszukiwania nowych doświadczeń i dostrajania się do wyższych stanów świadomości.

Na tym poziomie rozwoju wykracza się poza intelekt i osiąga się moc pasji w doświadczaniu i pojmowaniu rzeczywistości. Kiedy energia Kundalini obudzi wszystkie czakry po kolei i dotrze do najwyższej – królewskiej, osiągamy stan ekstazy, najwyższej rozkoszy i zachwytu.

Przedostatnią czakrą w naszej podróży poprzez siedem ośrodków energii jest adźna – czakra trzeciego oka, co oznacza „postrzegać”, „wiedzieć”, ale także „panować”. Dzięki niej zdobywamy świadomość korzyści płynących z przekroczenia granic świata czysto fizycznego i otwarcia się na intuicyjne widzenie i mądrość, a także zdolność panowania nad własnym życiem zgodnie z wyższym planem naszej duszy.

Charakterystyka czakry trzeciego oka – jej powiązania i symboliczne odniesienia

Czakra trzeciego oka położona jest lekko ponad przerwą pomiędzy brwiami. Daje nam możliwość intuicyjnego poznania spraw, na które nie ma konkretnego dowodu. To centrum związane jest z wyższymi funkcjami świadomości i stanowi narzędzie parapsychiczne, które przypomina nam o tym, że wszystkie rzeczy namacalne, miały swój początek jako nasza wewnętrzna wizja.

Czakra trzeciego oka daje nam bezpośredni dostęp do nieograniczonej wiedzy, byśmy mogli znaleźć odpowiedź na pytania, z którymi zwykle udawaliśmy się do innych – nauczycieli, terapeutów, mistrzów duchowych bądź osób, które jawiły się nam, jako autorytet w naszym życiu.

Czakra gardła jest jednym z wyższych ośrodków energii. Zharmonizowanie jej pracy pozwala nam odczuć znaczenie oczyszczania się poprzez uczciwe przyznawanie się do własnych uczuć oraz ufne komunikowanie ich innych osobom.

Charakterystyka czakry gardła – jej powiązania i symboliczne odniesienia.

Czakra gardła położona jest u podstawy szyi. Związana jest z komunikowaniem się i wyrażaniem siebie za pomocą mowy celowych myśli (odpowiedzialne wyrażanie swej osobowości) oraz z tworzeniem poprzez dźwięk. Słowo „oczyszczenie”, to klucz do zrozumienia charakteru tej komunikacji.

Rozwój tego centrum przyczynia się również do zdobycia umiejętności uważnego, aktywnego słuchania, aby następnie obudzić w sobie subtelny wewnętrzny słuch. Osoby przekazujące informacje z poziomu wyższych czakr, bardzo często zauważają, że prawdziwy przekaz kryjący się za ich słowami nie jest odbierany poprzez uszy.

Przy właściwej pracy czakry gardła myśl i mowa płyną wolniej, a nasza komunikacja staje się głębsza i pełniejsza.

Czakra serca stanowi punkt centralny naszej podróży. Pośredniczy ona pomiędzy światem ducha, a światem materii. Poprzez to centrum energii nawiązujemy czułe i bezinteresowne relacje miłości z innymi ludźmi i otaczającym nas światem.

Charakterystyka czakry serca – jej powiązania i symboliczne odniesienia

Czakra serca położona jest pośrodku klatki piersiowej. Praca nad tym centrum pozwala zintensyfikować swój własny rozwój emocjonalny. Doceniamy wtedy potęgę energii, zwanej miłością, która przejawia się jako trwały stan istnienia niezależny od zewnętrznych warunków. Czakra serca związana jest z współodczuwaniem i przebaczeniem oraz poczuciem wewnętrznej zgody na przyjęcie świata takim, jaki jest w swej prawdziwej naturze.

Na poziomie tego centrum energii opuszczamy rejony materialne i dotykalne, reprezentowane przez ziemię, wodę i ogień, a udajemy się w nieuchwytne obszary powietrza, przez które prowadzi nas mądrość naszego ducha.

Manipura – czakra splotu słonecznego wprowadza w życie ruch i animuje wszelkie zmiany. Daje również moc samostanowienia o sobie i łatwość w podejmowaniu decyzji. Budzi w nas poczucie zdrowej władzy, która wykraczając poza biegunowość drugiej czakry, potrafi połączyć różnice, by osiągnąć nowy punkt równowagi (umiejętność odnajdywania złotego środka).

Charakterystyka czakry splotu słonecznego – Manipura – jej powiązania i symboliczne odniesienia

Czakra splotu słonecznego położona jest między pępkiem, a podstawą mostka. Praca nad tym centrum sprawia, że potrafimy przyjąć biegunowość życia, zaakceptować wszelkie odmienności aby osiągnąć pełnię. Na poziomie własnej osobowości, nie ulegamy wtedy panowaniu głowy nad sercem, czy też logicznej, lewej części mózgu nad jej prawą, twórczą i intuicyjną półkulą. Na poziomie społecznym czakra ta odnosi się do naszych relacji z innymi, ale bez zależności plemiennej związanej z czakrą korzenia oraz bez nacisku na partnerstwo związanego z czakrą krzyżową. Chodzi tutaj o możliwość bycia niepowtarzalną jednostką, jednocześnie zachowując harmonię z resztą otoczenia.

Połączenie mocy wizualizacji i kąpiel z dodatkiem olejków eterycznych, zaprowadzi cię wprost do twojego wnętrza. Dzięki temu staniesz się wolny i lekki. Uzyskasz zdolność podejmowania decyzji i dokonywania wyborów z poziomu czystej świadomości.

Czakry – energetyczne wiry

Czakry są ośrodkami wirującej energii, która sprzęga ciało, umysł i ducha w jedną całość. Prowadząc oddech poprzez 7 głównych czakr, otwieramy je, oczyszczamy i ładujemy energią życiową. Siła ta trafia również do otaczających je narządów i układów, które im podlegają.

Czakry dla naszej świadomości są niczym okna, przez które siły emocjonalne, umysłowe i duchowe wydostają się i manifestują fizycznie. Każdej z czakr przypisany jest dominujący kolor, który wynika z rodzaju energii, którą ona dysponuje. Barwy te odpowiadają kolorom tęczy.

Czakra krzyżowa (sakralna) prowadzi nas od podstawowej egzystencji do włączenia w nią tego, co sprawia, że chce się nam żyć. Energia plemienna manifestująca się w pierwszym centrum, na poziomie czakry krzyżowej przyjmuje postać dualizmu jin i yang. Sygnalizuje to konieczność wyjścia poza grupę i rozpoczęcie odnajdywania własnego „ja” w świecie pełnym przeciwieństw.

Charakterystyka czakry krzyżowej – jej powiązania i symboliczne odniesienia

Czakra krzyżowa położona jest kilka centymetrów poniżej pępka. Jest to centrum umożliwiające odczuwanie przyjemności przejawiającej się we wszystkich zmysłach.

Odnajdywanie zadowolenia w działaniach życiowych rodzi entuzjazm i daje energię do realizacji naszych twórczych pomysłów. Kreatywne manifestacje widoczne są w każdej sferze naszego życia. Czakra krzyżowa daje nam umiejętność zaakceptowania własnych pragnień i zdolność do przyjęcia wszystkich zmian koniecznych do ich realizacji.

Czakry to ośrodki wirującej energii w ciele człowieka, których zadaniem jest utrzymywanie nas w równowadze fizycznej, emocjonalnej, mentalnej i duchowej. Celem cyklu artykułów o nich jest ogólne przybliżenie podstawowych informacji o czakrach, jak również praktyczne sposoby pracy z nimi (metody ich odblokowania i przywrócenia równowagi). Choć cały układ energetyczny człowieka zawiera w sobie mnóstwo eterycznych wirów, to my zajmiemy się systemem siedmiu głównych czakr umiejscowionych wzdłuż kręgosłupa. Czakra korzenia jest pierwszą z nich.

Czakroterapia opiera się na przekonaniu, że do osiągnięcia pełni doskonałości wymagane jest traktowanie człowieka jako zintegrowanej całości.

Na samoleczenie poprzez czakry składa się wiele rozmaitych metod. Każdy z artykułów przybliży jedną z technik. Poznamy różne możliwości pracy z emocjami, wykorzystania wiedzy o kolorach, kryształach i aromatach, a także zetkniemy się z wiedzą zawartą w starożytnych mitach i archetypach.

Charakterystyka czakry korzenia – jej powiązania i symboliczne odniesienia

Czakra korzenia jest położona u podstawy kręgosłupa, pomiędzy odbytem, a genitaliami. Ma najniższą częstotliwość spośród wszystkich czakr, wiąże nas z siłą grawitacji i materialną egzystencją. Jej energia kieruje się w stronę ziemi i koresponduje z czakrą korony, która swój kielich otwiera ku niebu.

Zharmonizowanie pracy tej czakry pozwala nam odczuć i pojąć niezwykłą wagę posiadania zdrowego i sprawnego ciała. Daje wtedy możliwość wyruszenia w dalszą wędrówkę na coraz wyższe poziomy świadomości.